គិតត្រឹមខែមេសា ឆ្នាំ ២០២៦ នេះ ច្រកសមុទ្រ ហូមូហ្ស បានក្លាយជាចំណុចក្តៅបំផុតដែលពិភពលោកកំពុងតាមដានយ៉ាងខ្លាំង ដោយសារការឡើងថ្លៃតម្លៃសាំង និងហ្គាស។ ប្រទេសជាង ៣០ កំពុងតែប្រញាប់ប្រញាល់ចរចាគ្នា កម្រិតខ្ពស់បំផុត ដើម្បីដោះស្រាយបញ្ហាប្រឈមនេះ។

តើមានអ្វីកើតឡើង? ការបិទច្រកផ្លូវពាណិជ្ជកម្មដ៏សំខាន់មួយនេះ បានធ្វើឱ្យការដឹកជញ្ជូនថាមពល (ដូចជាប្រេង និងហ្គាស) នៅទូទាំងពិភពលោកជួបការរាំងស្ទះយ៉ាងខ្លាំង។ អ្វីដែលប្លែកនៅក្នុងឆ្នាំ ២០២៦ នេះ គឺបណ្តាប្រទេសនានាលែងប្រើកម្លាំងយោធាដើម្បីគំរាមគ្នាដូចមុនទៀតហើយ ប៉ុន្តែពួកគេបានងាកមកប្រើ "ផ្លូវចរចាបែបការទូត" ជំនួសវិញ។ ក្នុងនោះ ប្រទេសអង់គ្លេស រួមជាមួយប្រទេសដែលមានឥទ្ធិពលមធ្យមដូចជា កាណាដា និងជប៉ុន កំពុងដើរតួជាអ្នកសម្របសម្រួលយ៉ាងសកម្ម។

ស្ថានភាពនេះបានបង្ហាញឱ្យឃើញពីនិន្នាការធំមួយក្នុងឆ្នាំ ២០២៦ គឺការយកមូលបទ នៃ"ការពឹងផ្អែកគ្នាទៅវិញទៅមកខាងសេដ្ឋកិច្ច" មកធ្វើជាឧបករណ៍ចរចា។ បច្ចុប្បន្ន រដ្ឋាភិបាលនីមួយៗកំពុងផ្តល់អាទិភាពខ្លាំងលើ "ច្បាប់សមុទ្រ" និង "សេរីភាពនៃការធ្វើនាវាចរណ៍" ដោយចាត់ទុកវាជាសសរស្តម្ភនៃសន្តិសុខជាតិ។ ពួកគេបានផ្លាស់ប្តូរពីការសម្រេចចិត្តដោយខ្លួនឯង មកជាការបង្កើត "ច្រករបៀងសន្តិសុខ" រួមគ្នាវិញ ដើម្បីការពារខ្សែសង្វាក់ផ្គត់ផ្គង់ទំនិញពិភពលោក។

និន្នាការថ្មីៗនៃប្រធានបទនេះរួមមាន៖

• ការខិតខំតាមផ្លូវការទូត៖ ប្រើប្រាស់ការសម្របសម្រួលអន្តរជាតិ ដើម្បីជំរុញឱ្យមានការបើកច្រកសមុទ្រ ហូមូហ្ស ឡើងវិញ។
• តួនាទីរបស់ប្រទេសអំណាចមធ្យម៖ ប្រទេសដូចជា កាណាដា និងជប៉ុន កំពុងមានសម្លេងកាន់តែខ្លាំងក្នុងការជួយឱ្យតំបន់សមុទ្រមានស្ថិរភាព។
• សន្តិសុខសេដ្ឋកិច្ចជាគោលនយោបាយចម្បង៖ ការពង្រឹងសេដ្ឋកិច្ចបានក្លាយជាក្បាលម៉ាស៊ីនរុញច្រានដ៏សំខាន់ នៃគោលនយោបាយការបរទេសរបស់ប្រទេសនីមួយៗ។