ជាទូទៅ ការអានសៀវភៅ ត្រូវបានគេមើលឃើញថាជាទម្លាប់ដ៏មានប្រយោជន៍។ ទោះបីជាយ៉ាងណាក៏ដោយនៅក្នុងបរិបទនៃយុគសម័យ​បញ្ញាសិប្បនិម្មិត(AI) ​ដែលពោរពេញទៅដោយបច្ចេកវិទ្យាទំនើប និងព័ត៍មានរហ័ស ការអានសៀវភៅក៏អាចបង្កជាផលលំបាកក្នុងការប្រកួតប្រជែងមួយចំនួនសម្រាប់សិស្សផងដែរ ប្រសិនបើគេមិនប្រើប្រាស់ពេលវេលា និងការផ្តោតអារម្មណ៍បានត្រឹមត្រូវ។ ខាងក្រោមនេះគឺជាផលលំបាកមួយចំនួនដែលសិស្សអាចប្រឈមមុខ៖

១. ការបាត់បង់ប្រសិទ្ធភាពធៀបនឹង AI 

• ល្បឿនយឺត៖ ការអានសៀវភៅ (ជាពិសេសសៀវភៅក្រាស់ៗ) តម្រូវឱ្យចំណាយពេលច្រើនម៉ោង ដើម្បីទទួលបានព័ត៌មាន។ ផ្ទុយទៅវិញ AI (ដូចជា ChatGPT) អាចផ្តល់សេចក្តីសង្ខេប បកប្រែ ឬទាញយកទិន្នន័យជាក់លាក់ ក្នុងរយៈពេលតែប៉ុន្មានវិនាទីប៉ុណ្ណោះ។
• ផលលំបាក: សិស្សអាចមានអារម្មណ៍ថា ការចំណាយពេលអានសៀវភៅទាំងមូលគឺជា ការខាតបង់ពេលវេលា នៅពេលដែល AI អាចផ្តល់ចម្លើយភ្លាមៗ។
• ព័ត៌មានជាក់លាក់ទាន់ហេតុការណ៍: សៀវភៅ (ជាពិសេសសៀវភៅបោះពុម្ពចាស់ៗ) អាចមានព័ត៌មានដែលលែងទាន់សម័យ។ AI អាចផ្តល់ទិន្នន័យថ្មីៗ និងព័ត៌មានវិទ្យាសាស្ត្រ ឬស្ថិតិដែលបានអាប់ដេតជាង។

២. ហានិភ័យនៃការបាត់បង់ការផ្តោតអារម្មណ៍

• ការអានលើអេក្រង់: សិស្សភាគច្រើនអានសៀវភៅអេឡិចត្រូនិច (E-books) ឬ PDF នៅលើឧបករណ៍អេក្រង់។ ការសិក្សាបានបង្ហាញថា ការអាននៅលើអេក្រង់ច្រើនតែជំរុញឱ្យមាន ការអានបែបក្រឡេកមើល មិនមែន ការអានស៊ីជម្រៅ នោះទេ។
• ការរំខានបច្ចេកវិទ្យា៖ ឧបករណ៍តែមួយដែលប្រើសម្រាប់អាន ក៏ជាឧបករណ៍សម្រាប់ទទួលការជូនដំណឹង (Notifications) ពីបណ្តាញសង្គម ឬសារផងដែរ ដែលធ្វើឱ្យសិស្សបាត់បង់ការផ្តោតអារម្មណ៍ស៊ីជម្រៅ ដែលចាំបាច់សម្រាប់ការយល់ដឹងពីសាច់រឿង ឬគំនិតស្មុគស្មាញ។

៣. ភាពលំបាកក្នុងការជ្រើសរើស 

• ជម្រើសច្រើនលើសលប់: នៅក្នុងសម័យ AI ព័ត៌មាន និងសៀវភៅ (ទាំងឌីជីថល និងបោះពុម្ព) មានច្រើនលើសលប់។ សិស្សអាចមានអារម្មណ៍ ភាន់ច្រឡំ និងចំណាយពេលច្រើនពេកក្នុងការស្វែងរកសៀវភៅត្រឹមត្រូវ ឬព័ត៌មានដែលគួរឱ្យទុកចិត្ត ដើម្បីអាន។
• ការបាត់បង់ជំនាញវាយតម្លៃ៖ ដោយសារតែ AI អាចផ្តល់ការសង្ខេបយ៉ាងរហ័ស សិស្សអាចពឹងផ្អែកខ្លាំងលើ AI ដើម្បីវាយតម្លៃសៀវភៅជំនួសឱ្យពួកគេ ដែលធ្វើឱ្យពួកគេបាត់បង់ឱកាសហ្វឹកហាត់ ជំនាញវាយតម្លៃ និងវិភាគប្រភពដោយខ្លួនឯង។

ផលលំបាកខាងលើនេះនឹងលែងជាបញ្ហាទៀតហើយ បើសិនជាសិស្សចេះប្រើប្រាស់ការអានសៀវភៅដើម្បីពង្រឹងជំនាញដែល AI មិនអាចជំនួសបាន ដូចជា ការគិតត្រិះរិះពិចារណា ភាពច្នៃប្រឌិត និងការយល់ដឹងស៊ីជម្រៅ ៕