​បុណ្យ​សែន​លោកខែ​ ​ជា​បុណ្យ​ប្រពៃណី​ចិន​ ​ហើយក៏​ជា​បេតិកភណ្ឌ​វប្បធម៌​ដ៏​មាន​តម្លៃ​ ​និង​សម្បូរ​បែប​របស់​ចិន​ផង​ដែរ​ ​។​ ​បុណ្យ​សែន​លោកខែ​ ​បុណ្យចូលឆ្នាំ​ថ្មី​ប្រពៃណី​ចិន​ ​បុណ្យ​ឆេង​ម៉េង​ ​និង​បុណ្យ​សែន​នំចាំង​ ​ត្រូវ​បាន​គេ​ហៅ​ជាទូទៅ​ថា​ ​ជា​បុណ្យ​ប្រពៃណី​ធំ​ទាំង​ ​៤​ ​របស់​ប្រទេស​ចិន​ ​។​

​ប្រភព​ដើម​នៃ​បុណ្យ​សែន​លោកខែ​ ​គឺ​មាន​ទាក់ទង​នឹង​រឿង​ ​«​ព្រះនាង​ឆាំង​អឺ​ហោះ​ទៅ​ឋាន​ព្រះចន្ទ​»​ ​ក្នុង​ទេវកថា​របស់​ចិន​ ​។​

​តាម​តំណាល​ថា​ ​ក្នុង​សម័យ​បុរាណកាល​នៅ​លើមេឃ​មាន​ព្រះអាទិត្យ​ ​១​០​ ​រះ​ឡើង​ក្នុង​ពេល​តែមួយ​ ​ជាហេតុ​ធ្វើ​ឱ្យ​ភព​​​ផែនដី​ស្ទើរតែ​ឆេះ​ប្រជានុរាស្ត្រ​រងទុក្ខវេទនា​ខ្លាំង​ ​។​ ​មាន​បុរស​ម្នាក់​ឈ្មោះ​ ហូ​វ​អ៊ី​ ​គាត់​មានកម្លាំង​ខ្លាំង​ណាស់​ ​ហើយ​ប៉ិនប្រសប់​ក្នុង​ការ​បាញ់​ធ្នូ​ ​។​ ​គាត់​ចិត្ត​សម្រេច​ដោះស្រាយបញ្ហា​ប្រឈម​នេះ​ជូន​ប្រជានុរាស្ត្រ​ ​ក៏​ឡើង​លើ​កំពូលភ្នំ​ឃុន​លុន​ ​ហើយ​បាញ់​ទម្លាក់​ព្រះ​អា​ទិ្យឱ្យ​សល់​តែមួយ​ ​ដើម្បី​រះ​ឡើង​និង​លិ​ចចុះ​តាម​ពេលកំណត់​ក្នុង​ន័យ​ផ្តល់​សុភមង្គល​ដល់​ប្រជានុរាស្ត្រ​ ​។​

​វីរបុរស​ហូ​វ​អ៊ី​ទទួល​បាន​ការគោរព​យ៉ាង​ខ្លាំង​ពីសំណាក់​ប្រជានុរាស្ត្រ​ ​។​ ​មនុស្សជា​ច្រើន​បាន​រៀន​តាម​គាត់​ ​ដើម្បី​ហាត់​ក្បាច់​គុន​ ​។​ ​មាន​មនុស្សម្នាក់​ឈ្មោះ​ ​ផើង​មឹង​ ​មាន​ចរិត​លោភលន់​ ​ក៏​ទៅ​ធ្វើជា​សិស្ស​របស់​ហូ​វ​អ៊ី​ដែរ​ ​។​ ​នាង​ឆាំង​អឺ​ ​ដែល​ជា​ប្រពន្ធ​របស់​ហូ​វ​អ៊ី​ ​មាន​សម្រស់​ស្រស់​ស្អាត​ ​ហើយ​មានចិត្ត​មេត្តា​ចំពោះ​ប្រជាកសិករ​ ​ដែល​មាន​ការលំបាក​ក្នុង​ជីវភាពរស់នៅ​ត្រូវ​បាន​គេ​ចូលចិត្ត​ណាស់​ ​។​

​មាន​ថ្ងៃមួយ​ ​ទេពធីតា​លើ​ភ្នំ​ឃុន​លន់​បាន​ប្រទាន​ថ្នាំ​ជីវិត​អម​តៈ​មួយ​គ្រាប់​ឱ្យហូ​វ​អ៊ី​ ​។​ ​ថ្នាំ​នេះ​ហូប​ហើយនឹង​មានជីវិត​អម​តៈ ​ហើយ​អាច​ឡើង​លើមេឃ​ក្លាយ​ជា​ទេវតា​ ​។​ ​ប៉ុន្តែ​ហូ​វ​អ៊ី​មិន​ចង់​ចាកចេញ​ពី​ប្រពន្ធ​ទេ​ ​។​ ​ដូចនេះ​គាត់​ឱ្យ​នាង​ឆាំង​អឺ​រក្សាទុក​ថ្នាំ​នេះ​នៅ​ក្នុង​ប្រអប់​ ​។​

​ផើង​មឹង​ដឹង​ពី​ថ្នាំ​ជីវិត​អម​តៈ ​ក៏​នឹកចង់​បាន​ថ្នាំ​នេះ​ ​។​ ​នៅ​ព្រឹក​ថ្ងៃ​ទី​១​៥​ ​ខែ​ទី​៨​ ​តាម​ចន្ទគតិ​ ហូ​វ​អ៊ី​នាំ​កូនសិស្ស​ទៅ​បរបាញ់​ក្នុង​ព្រៃឈើ​ ​ផើង​មឹង​ធ្វើ​ពុក​ជា​ឈឺ​នៅផ្ទះ​ ​។​ ​ដល់ពេល​យប់​ ​ផើង​មឹង​សម្រុក​ចូលក្នុង​ផ្ទះ​ហូ​វ​អ៊ី​បង្ខំ​ឆាំង​អឺ​ប្រគល់​ថ្នាំ​ជីវិត​អម​តៈ ​។​ ​ឆាំង​អឺ​មិនព្រម​ ​ផើង​មឹង​ក៏​ឆែកឆេរ​ក្នុង​ផ្ទះ​ ​។​ ​ពេល​ឃើញ​ផើង​មឹង​ជិ​តនឹង​បើក​ប្រអប់​ដែល​រក្សាទុក​ថ្នាំ​ ​ឆាំង​អឺ​ក៏​ឆក់​យក​ថ្នាំ​នោះ​ ​ហើយ​លេប​បាត់​ទៅ​ ​។​ ​បន្ទាប់មក​ ​ឆាំង​អឺ​ក៏​ហោះ​ឡើង​ចេញពី​បង្អួច​ទៅកាន់​ឋាន​ព្រះចន្ទ​ដ៏​ភ្លឺ​ចិញ្ចើ​ច​ ​។​

ហូ​វ​អ៊ី​ត្រឡប់មកវិញ​មិន​ឃើញ​ប្រពន្ធ​ ​។​ ​គាត់​ស្ទុះ​ទៅ​ខាងក្រៅ​ ​មើលឃើញ​នៅ​លើ​ព្រះចន្ទ​មាន​ទន្សាយ​មួយ​ក្បាល​កំពុង​រត់ទៅ​មក​ ​ប្រពន្ធ​ខ្លួន​កំពុង​សម្លឹង​មើលខ្លួន​នៅក្បែរ​ដើម​កួយ​។​

​ប្រជាកសិករ​នឹករលឹក​ព្រះនាង​ឆាំង​អឺ​ ​ដែល​មានចិត្ត​មេ​តា្ត ​ក៏បាន​រៀប​អាហារ​ ​ដែល​នាង​ចូលចិត្ត​ហូប​នៅ​ក្នុង​ទីធ្លា​ផ្ទះ​ ​ដើម្បី​សុំ​ឱ្យ​នាង​មាន​សេចក្តី​សុខ​ ​។​ ​ចាប់ពី​ពេល​នោះ​មក​ ​ថ្ងៃ​ទី​១​៥​ ​ខែ​៨​ ​តាម​ប្រតិទិន​ចន្ទគតិ​ចិន​ ​ក៏​ក្លាយ​ជា​ថ្ងៃបុណ្យ​សែន​លោកខែ​ ​ដែល​តំណាង​នូវ​ភាព​ជួបជុំគ្នា​របស់​សមាជិក​គ្រួសារ​ ​៕​