ជនជាតិជប៉ុនត្រូវបានគេទទួលស្គាល់ថា មានទម្លាប់និងវិធីសាស្ត្រចិញ្ចឹមកូនដ៏ល្អប្រសើរ ដែលផ្ដោតសំខាន់លើការអភិវឌ្ឍគុណធម៌ សុជីវធម៌ និងការទទួលខុសត្រូវ។ ខាងក្រោមនេះជាគន្លឹះសំខាន់ៗមួយចំនួន៖

១. ការបណ្ដុះគំនិតសម្រាប់សង្គម

• ការយល់ចិត្តអ្នកដទៃ : ជនជាតិជប៉ុនបង្រៀនកូនឱ្យចេះយល់ចិត្ត និងគិតគូរអំពីផលប៉ះពាល់នៃទង្វើរបស់ខ្លួនទៅលើអារម្មណ៍អ្នកដទៃ ឬភាពសុខដុមរមនាក្នុងក្រុម តាំងពីវ័យក្មេង។
• ការគិតរួម: ពួកគេផ្ដោតលើគំនិត "យើង" ជំនួសឱ្យ "ខ្ញុំ" ដោយជំរុញឱ្យកុមារចេះសហការ និងធ្វើការជាមួយគ្នាជាក្រុម (ដូចជានៅសាលា ឬក្លឹបកីឡា)។

២. ភាពស្និទ្ធស្នាល និងការយកចិត្តទុកដាក់ខ្ពស់

• ទំនាក់ទំនងជិតស្និទ្ធ: ឪពុកម្ដាយជប៉ុន ជាពិសេសម្ដាយ តែងតែរក្សាភាពស្និទ្ធស្នាលខាងរាងកាយជាមួយកូនតាំងពីតូច (ដូចជាការគេងរួមគ្រែ ឬការងូតទឹករួមគ្នា) ដើម្បីបង្កើនភាពកក់ក្ដៅ និងការទុកចិត្ត។
• ការព្យាករណ៍តម្រូវការ : ម្ដាយជប៉ុនតែងព្យាយាមដឹងទុកមុននូវតម្រូវការរបស់កូន ដើម្បីការពារកុំឱ្យកូនយំ ឬបង្កភាពរំខាន។

៣. ការបង្រៀនឱ្យមានវិន័យ និងការទទួលខុសត្រូវ

• វិន័យ/ការបណ្ដុះបណ្ដាល : វិន័យត្រូវបានគេមើលឃើញថាជា "ការបណ្ដុះបណ្ដាល" ឬ "ការបង្ហាត់បង្រៀន" តាមរយៈការធ្វើជាគំរូល្អ និងការអនុវត្តទម្លាប់ដដែលៗ (ដូចជាការរៀបចំស្បែកជើង ឬប្រដាប់ក្មេងលេង) រហូតក្លាយជាទម្លាប់ល្អ។
• ផ្ដោតលើឥរិយាបថ មិនមែនការដាក់ទណ្ឌកម្ម: ជំនួសឱ្យការប្រើពាក្យបញ្ជា ឬការដាក់ទណ្ឌកម្ម ពួកគេច្រើនពន្យល់ពីផលវិបាកធម្មជាតិ នៃទង្វើរបស់កូន ហើយធ្វើការកែតម្រូវដោយស្ងាត់ស្ងៀមជាលក្ខណៈឯកជន។
• ការទទួលខុសត្រូវប្រចាំថ្ងៃ: កុមារត្រូវបានលើកទឹកចិត្តឱ្យធ្វើកិច្ចការផ្ទាល់ខ្លួន (ដូចជាស្លៀកពាក់ ឬញ៉ាំអាហារដោយខ្លួនឯង) និងកិច្ចការរួម (ដូចជាជួយរៀបចំសម្អាតថ្នាក់រៀន) តាំងពីវ័យក្មេង ដើម្បីបណ្ដុះភាពឯករាជ្យ និងទំនួលខុសត្រូវ។

៤. ការលើកកម្ពស់ភាពឯករាជ្យ 

• ទុកចិត្តលើកូន: ជនជាតិជប៉ុនអនុញ្ញាតឱ្យកុមារធ្វើដំណើរទៅសាលារៀន ឬលេងនៅទីសាធារណៈដោយខ្លួនឯងតាំងពីអាយុនៅក្មេង (ដោយសារអត្រាឧក្រិដ្ឋកម្មទាប និងការទុកចិត្តលើសហគមន៍)។
• ផ្ដល់ឱកាសឱ្យធ្វើអ្វីដែលខ្លួនចង់បាន: ជាពិសេសមុនអាយុ ៥ ឆ្នាំ ឪពុកម្ដាយតែងផ្ដល់ឱកាសឱ្យកូនរៀនសូត្រតាមរយៈការរុករក និងការធ្វើអ្វីដែលពួកគេចង់ធ្វើ ក្នុងកម្រិតដែលសមរម្យ។

សរុបមក វិធីសាស្ត្រអប់រំកូនរបស់ជប៉ុនគឺផ្អែកលើ ការកសាងទំនាក់ទំនងទុកចិត្តគ្នាយ៉ាងជ្រាលជ្រៅ ការបង្រៀន ភាពយល់ចិត្ត និងការបណ្ដុះ វិន័យផ្ទាល់ខ្លួន តាមរយៈការធ្វើជាគំរូល្អ និងការអនុវត្តទម្លាប់ប្រចាំថ្ងៃ៕